می بده ساقی امشب تا که بگویمت باز

گشته دلم اسیره ان گل زیبای ناز

چونکه به دیده افتاد چشم شرار دارش

یکسره ویرانه شد هم دل و هم سرایش

ناز نگاه یارم با سر و جان خریدم

اوست جانان و من بنده ی زر خریدم

جام جهانم تویی نام و نشانم تویی

تاب و توانم تویی هر انچه انم تویی

دلبر دردانه ام شاه دل و خانه ام

منتظرم که ایی تا بدهی دانه ام

اگرچه بیمارتم مست و گرفتاتم

هیچ نخواهم دهد. نوازشت تاقتم

دلبر من رفته است خدا ندانم کجاست

ریش بدل خورده است مرهم قلبم کجاست

یار دل انگیز من سوی کجا گشته ای؟

حال که مستت شدم چرا جدا گشته ای؟

به اسمان   نگاهم در طلبت  روانم

یا که ببینم تو  را یا که    رود    توانم

قصه ی رفتن تو غصه ی قلب من است

کرم نما که لطفت دوای درد من است

شعر از خودم